Oradaydılar ,bizlerden daha gerçek ve bu topraklara daha fazla aittiler.İnsan; eş dost ve yakın akrabanın kabir ziyaretine gidebilir ve bu askari bir insanlık vazifesidir.Ve vazifede insanların ürettiği bir değerden ortaya çıkmaktadır.Ama şehidleri ziyaret; ötelerden üretilmiş değerlere, saygının ve hürmetin ibadet neşvesi içerisinde yerine getirilmesiydi.
Toprağın altında yatan, görünürde yok olan bedenlerin üzerinde devamiyetini sağlayan ve onlara müteşekkir olanlardık.Çoğunun şehid oldukları yaş ziyarete gelenlerden küçüktü.Ve onların şehid oldukları yaşları geçtiğimiz her yılı fazladan yaşıyormuşuz gibi hissttik.Sanki onlar kadar yaşamak hak fazlası haksızlıktı.
Anlamya çalıştık .Adaleti nasıl tesis edebilirdik aramızda.En güzeli onlara layık olmak ve arkalarından hayır dualar göndermekti.Bizlere öyle yaptık.Huzuru kalp ile ,vazifemizi yapmış edasıyla ,vefamızı göstermiş rahatlığı ile toprakları gerçek sahiplerine bırakarak anlamlandırmaya çalıştığımız sanal dünyamıza geri döndük.Ama unutmayacağız...